برگی از رویا

بارخدايا ! به من تواني ده که با تو بگشايم اين طلسم جانسوز تنهايي را که تو زيباترین پناهگاه منی

 زندگی                       جنگل                      امید

                                              

         

     عشق                            دوستی

                            

 

 

به همین سادگی رفتی ...

 

 

بی خداحافظ ... عزیزم !!!

 

 

سهم تو شد روز تازه

 

 

سهم من ... اشک ... که بریزم

 

 

به همین سادگی کم شد عمر گل بوته تو دستم

 

 

گله از تو نیست ... میدونم...  خودم اینو از تو خواستم

 

 

به جون ستاره هامون  تو عزیزتر از چشامی

 

 

هرجا هستی خوب و خوش باش

 

 

تا ابد بغض صدامی

 

 

تو رو محض لحظه هامون نشه باورت یه وقتی که دوست ندارم

 

 

اینو به خدا گفتم به سختی !!!

 

 

من اگه دوسِت نداشتم پای غمهات نمی موندم

 

 

واست این همه ترانه از ته دل نمیخوندم

 

 

اگه گفتم برو خوبم واسه این بود که میدیدم

 

 

داری آب میشی ....  میمیری ... اینو از همه شنیدم

 

 

دارم از دوریت میمیرم تا کنار من نسوزی

 

 

از دلم نمیری عمرم ...  نفسامی که هنوزی

 

 

تو رو محض خیره هامون که نفس نفس خدا شد

 

 

از همون لحظه که رفتی روحم از تنم جدا شد

 

 

تو که تنها نمیمونی

 

 

من تنها رو دعا کن

 

 

خاطراتمو نگه دار... اما ...  دستامو رها کن

 

 

دست تو اول عشقه .  بسپارش به آخرین مرد

 

 

مردی که پشت یه دیوار واسه چشمات گریه میکرد ... گریه می کرد

 

 

 

نوشته شده توسط دختر مهتاب ... پسر آفتاب در 11:52 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •